Komşumuzun küçük kızının doğumgünü var, annesi ipod almış hediye olarak. Benden kızının sevdiği şarkıları ipoda atmamı istedi. Banu Kanıbelli’nin 2 tane albümü var, daha önce ismini duymamıştım.

Çok güzel çocuk şarkıları söylüyor hatta evet şimdi onları dinliyorum. Ya bu kadar güzel olmaz ki ama. Sanırım uzun bir süre bu şarkıları dinleyeceğim. Biz daha büyümedik. Neden büyüklerin kızgın, üzücü şarkılarını dinleyip duruyoruz ki.

Ülkü Tamer’in ”Uyku” adlı bir şiiri vardır. Babam’ın bestelediği şiirlerden biri de bu. Babamın yaptığı besteden daha güzel değil bu albümdeki. Küçükken (aslında hala) bazen babam bu şarkıyı çalar gitarıyla arada sırada, bense karşısına oturup boğazımda koskocaman bir düğümle, dinlerim. İnsanın babasıyla ayrı yaşaması o kadar zor ki. Bu ayrılıkları hatırlayıp tekrar yaşamak, hep daha zor.

 

Uyku

Bana çiçek gönderme
Bir kuş ağacı gönder
Dallarında gezinsin
Kül rengi güvercinler

Konsunlar yastığıma
Uyutmak için beni
Sırtlarında kuş tüyü
Gagalarında ninni

Kaldırıp yatağımı
Uçursunlar göklere
Kendimi yıldızlarda
Bulayım birdenbire

Bana çiçek gönderme
Bir kuş ağacı gönder
Alnıma dokunanlar
İyileşmiş desinler

Ülkü Tamer